zaparzać ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( zaparzyć) (1.1) traktować coś wrzątkiem, np. przygotowując napar czasownik zwrotny niedokonany zaparzać się ( zaparzyć się) (2.1) być traktowanym wrzątkiem (2.2) być traktowanym ciepłem i wilgocią
(1.1) (2.1-2)
(1.1) Rankiem, po przebudzeniu, zawsze zaparzam dla nas dzbanek kawy. (2.1) W kamionkowym czajniczku herbata zaparza się lepiej. (2.2) Podczas upału rośliny pod inspektem często się zaparzają i więdną.
para , zaparzaczka , zaparzacz , zaparzanie , zaparzenie , parzenie zaparzyć , parzyć parzelniczy, parzydełkowy
angielski: (1.1) infuse, brew czeski: (1.1) zapařovat, zavařovat japoński: (1.1) 入れる / 淹れる (いれる, ireru), 煎じる (せんじる, senjiru) niemiecki: (1.1) brühen, aufbrühen, ziehen lassen; (2.1) ziehen; (2.2) schwitzen rosyjski: (1.1) заваривать słowacki: (1.1) zaparovať