bredzić () , , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) mówić bez sensu we śnie lub w chorobie (1.2) mówić głupstwa
(1.1-2)
(1.2) Dziewczyna duby smalone bredzi.
(1.1) majaczyć;
bredzenie , brednia bredny
bredzić jak Piekarski na mękach • bredzić od rzeczy • bredzić niestworzone rzeczy • bredzić trzy po trzy
<
angielski: (1.1) rave; (1.2) talk nonsense, talk rubbish, blather, prate esperanto: (1.1) deliri farerski: (1.2) tvætla, møsna, francuski: (1.2) déconner jidysz: (1.2) האַקן אַ טשײַניק (hakn a czajnik) niemiecki: (1.1) faseln; (1.2) faseln szwedzki: (1.1) yra; (1.2) svamla, dilla, prata strunt, prata smörja wilamowski: (1.1) klapyn; (1.2) klapyn włoski: (1.1) delirare; (1.2) blaterare, sragionare