__TOC__ चन्द्र ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) księżyc
चन्द्र ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) księżyc (często przedstawiany jako bóstwo)Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 386 (1.2) oczko na ogonie pawia (1.3) przyjemne, miłe zdarzenie (dowolnego rodzaju) (1.4) jedynka, liczba 1 (1.5) kamfora (1.6) woda (1.7) roślina kāmpilla (काम्पिल्ल) (1.8) znak wisargi (dwie kropki ułożone wertykalnie) rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) złoto (2.2) rodzaj kwaśnej papki ryżowej przymiotnik (3.1) jasny, jaśniejący, uroczy (3.2) błyszczący, rozświetlony, połyskujący jak złoto
(1.1-8)
(1.1) सुम, वृक, गौर, ग्लौ, अब्ज, अम्बु, चदिर, चन्द, सुधा (1.5) सुम, ग्लौ, कर्पुर, अकृष्ण, अनुष्ण, अब्ज, अभ्र, अम्बु, इन्दु, ओषधि, कर्पूर, कारमिहिका, कुमुद, क्षपा, घन, चदिर, चन्द, सुधा, स्फटिक, हिम, शिला (1.6) जल, अम्बु, अप् (3.1) रूप्य, रूपिन्, सुन्दर
चन्द , चान्द्र , चन्द्रिका , चन्द्रा चान्द्र
(1.1) zobacz też: Indeks:Sanskryt - Astronomia (candrā)