wybić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( wybijać) (1.1) wymordować wszystkie osobniki jakiejś grupy (1.2) uderzywszy zwichnąć rękę lub nogęSłownik syntaktyczno-generatywny czasowników polskich ISBN 8390026155 (1.3) uderzeniem wyrzucić jakiś obiekt (1.4) zrobić dziurę (1.5) przerwać komuś coś (1.6) wydrukować (1.7) o zegarze: biciem oznajmić godzinę (1.8) spowodować pozbycie się pewnych myśli czy pragnieńSłownik języka Adama Mickiewicza ISBN 830400593X (1.9) spowodować wypadnięcie czegoś uderzeniem (1.10) o liczniku: pokazać jakąś wartość (1.11) o opadzie: połamać rośliny (1.12) sprawić komuś lanie (1.13) uderzając, odtworzyć rytm (1.14) uformować wzór na metalowym obiekcie (lub cały obiekt) uderzeniem w niego (1.15) zniszczyć szybę w oknie (1.16) o piłce: uderzając usunąć skądś (np. z boiska) czasownik zwrotny (2.1) wyjść skądś (2.2) odbić się (2.3) awansować, wyróżnić się
(1.1-16)
(1.1) Hiszpanie wybili Azteków. (1.2) Wybiłem sobie nogę. (1.3) Wybiłem piłkę z boiska. (1.4) Wybiłeś mu ząb! (1.5) Wybiłeś mnie z rytmu. (1.6) Każ wybić tę stronę jeszcze raz. (1.7) Zegar wybił siódmą. (1.8) Wybij to sobie z głowy! (1.9) Kolega wybił mu piłkę z rąk. (1.10) Licznik wybił 5 zł. (1.11) Wybij mi rytm! (1.15) Przypadkowo wybiłem szybę. (2.1) Wreszcie się wybiłem z mojej klasy. (2.2) On wybił się dzięki swoim zdolnościom.
(1.1) wymordować, wytępić (1.2) zwichnąć (1.3) wykopać, wyrzucić (1.5) wyprowadzić (1.6) wydrukować (1.7) pokazać (1.10) pokazać (2.2) odbić się
bić, wybijać wybicie , wybój
wybić klin klinem
angielski: (1.1) kill off; (1.4) knock out; (1.7) strike; (1.8) wybić komuś coś z głowy: talk out of ; (1.13) beat; (1.14) emboss; (1.15) break; (1.16) wybić na aut: kick the ball out-of-bounds; (2.2) take off; (2.3) stand out