δίκαιος () díkaios
przymiotnik (1.1) (o czynnościach, aktach) sprawiedliwy, słuszny (1.2) (o osobach) sprawiedliwy, bezstronny, prawy rzeczownik, rodzaj męski (2.1) sprawiedliwy, człowiek sprawiedliwy
(1) P5 lub P6 (2) w P5 lub P6
(1.1) Οι αποφάσεις του υπουργείου θα πρέπει να είναι δίκαιες για να είναι αποδεκτές και εφαρμόσιμες από το κοινωνικό σύνολο. → Decyzje ministerstwa będą musiały być sprawiedliwe, aby były akceptowalne i egzekwowalne przez ogół społeczeństwa.
(1.1) νόμιμος, ορθός, σωστός
(1.1) άδικος
δικάζω, δικάζομαι, δικαιούμαι δικαϊκός δίκαιο , δικαιοσύνη , δικαστής / δίκαια, δικαίως
επί δικαίους και αδίκους → dla wszystkich bez wyjątku, dla sprawiedliwych i nieprawych (Mt, 5, 45) κοιμάμαι τον ύπνο του δικαίου → spać snem sprawiedliwego