φόνος ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) morderstwo, zabójstwo
(1.1) M18
(1.1) φόνος εξ αμελείας → nieumyślne spowodowanie śmierci • φόνος εκ προμελέτης → umyślne zabójstwo • διαπράττω/κάνω φόνο → popełnić zabójstwo, dokonać zabójstwa
(1.1) θανάτωση, σκοτωμός, φονικό, δολοφονία, ανθρωποκτονία
(1.1) ανάσταση, σώσιμο, διάσωση
φονέας , φονιάς , φονικό , φόνισσα φονικός φονεύω, φονεύομαι