intelekt () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zdolność człowieka do myślenia, zdobywania wiedzy, wyciągania logicznych wniosków, korzystania z posiadanej wiedzy i doświadczenia
(1.1)
(1.1) Często odnosił wrażenie, że Leonard, który pchnął intelekt na nieodkryte dotąd wyżyny, znalazł tam duże i specjalizowane złoża głupoty.
(1.1) kształtować / pobudzać / rozwijać intelekt • błyskotliwy / wybitny intelekt
(1.1) rozum, umysł, inteligencja, mądrość, rozsądek, oczytanie, szare komórki
intelektualista , intelektualistka , intelektualizacja , intelektualizm , przeintelektualizowanie , intelekcik , intelektualność intelektualny, intelektualistyczny intelektualnie przeintelektualizować, intelektualizować
angielski: (1.1) intellect białoruski: (1.1) інтэлект bułgarski: (1.1) интелект czeski: (1.1) intelekt esperanto: (1.1) intelekto hiszpański: (1.1) intelecto karpatorusiński: (1.1) інтелект marathi: (1.1) प्रज्ञा niemiecki: (1.1) Intellekt rosyjski: (1.1) интеллект słowacki: (1.1) intelekt ukraiński: (1.1) інтелект węgierski: (1.1) intellektus
intelekt ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) intelekt
intelekt ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) intelekt
(1.1)
intelektuální, inteligentní intelektuálně
intelekt ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) intelekt
(1.1) rozum, um
intelektuálnosť , intelektuál , intelektuálka , intelektuálstvo , intelektualizmus , intelektualista , intelektualistka , intelektualizácia intelektualizovať /, zintelektualizovať intelektuálny, intelektuálsky, intelektualistický, intelektualizačný intelektuálne, intelektuálsky