__TOC__ stela ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pionowo ustawiona płyta nagrobna; (1.2) w starożytności wolno stojąca płyta upamiętniająca wyjątkową okoliczność lub wydarzenia (1.3) środkowa część korzeni i łodyg zaimek (2.1) , stądWiktor Mikołajczyk, Z gwary augustowskiej, zapisał Jan Petr, „Poradnik Językowy” nr 1/1955, s. 73. (2.2) stamtąd, stąd
(1.1-3)
(1.1) Na cmentarzu zastałam zniszczony nagrobek: wazon był rozbity, a stela przewrócona. (1.2) Rodzajem dekoracyjnych stel asyryjskich były też przejęte od Hetytów wapienne ortostaty zdobione ornamentami. (2.1) Cióng tu stela, bo ci kopnym do hader! (2.2) Uciecemé na Węgry, to nas i hań stela za piéniądze dostanomKazimierz Przerwa-Tetmajer, Maryna z Hrubego, cz. II, Gebethner i Wolff, Warszawa 1910.. (2.2) Ino wybijał pięściami a krzyczał: „Wykurzę ja tych szczurów stela!… Przyjechały na wozach, a będą uciekać piechotą!…”Bolesław Prus, Placówka, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1956, s. 137.
(2.1) z + tela
(1.1) pomnik nagrobny, nagrobek
(1.1) płyta (1.2) pomnik
(1.1) macewa, naiskos (1.2) huwasi, kudurru
(1.1) grób
(2.1-2) dotela
(1.1) < (stḗlē) → słup, kolumna
(2.1) angielski: (1.1) stele, stela; (1.2) stele; (1.3) stele baskijski: (1.2) estela białoruski: (1.2) стэла (stela) bułgarski: (1.2) стела (stela) czeski: (1.2) stéla duński: (1.2) stele estoński: (1.2) steel francuski: (1.2) stèle gruziński: (1.2) სტელა (sṭela) hebrajski: (1.2) אסטלה hiszpański: (1.2) estela kataloński: (1.2) estela litewski: (1.2) stela łaciński: (1.2) stela łotewski: (1.2) stēla macedoński: (1.2) стела niderlandzki: (1.2) stele niemiecki: (1.2) Stele norweski (bokmål): (1.1) stele norweski (nynorsk): (1.1) stele nowogrecki: (1.1) στήλη ormiański: (1.1) ստելա (stela) portugalski: (1.2) estela rosyjski: (1.2) стела rumuński: (1.2) stelă słowacki: (1.2) stéla słoweński: (1.2) stela szwedzki: (1.2) stele turecki: (1.2) stel, stela ukraiński: (1.2) стела węgierski: (1.2) sztélé włoski: (1.2) stele ; (1.3) stele
stela ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stela, słup (1.2) kamień nagrobny, nagrobek
(1) stēl|a, ~ae
(stḗlē) → słup, kolumna; źródłosłów dla , ,
stela ()
czasownik (1.1) kraść