pambuk

__TOC__ pambuk ()

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) Pan Bóg

(1.1)

(1.1) To uczucie kiedy dostrzegasz, że skazywanie ludzi na śmierć w imię pambuka, donoszenie i nienawiść są częścią religii. (1.1) Tak dziś wiało od rana, że pachołki zamiast - jak pambuk przykazał - grzecznie stać, turlały się radośnie wzdłuż chodników, wzbudzając niepokój stojących w pobliskich korkach kierowców. (1.1) Wszystkich pambuków wymyślili ludzie.

pambuk ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bawełna