__TOC__ inteligent ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mężczyzna wykształcony, zawodowo zajmujący się pracą umysłową
(1.1)
(1.1) Co my zresztą dziwimy się różnym chłopom, kiedy teraz tysiące inteligentów, mądrych, wykształconych zajmuje bezsensowne, głupie stanowisko.
inteligencja , inteligenckość inteligentka inteligencki, inteligentny inteligentnie
derywacja wsteczna od
białoruski: (1.1) інтэліге́нт czeski: (1.1) inteligent rosyjski: (1.1) интеллиге́нт słowacki: (1.1) inteligent ukraiński: (1.1) інтеліге́нт
inteligent ()
przymiotnik (1.1) inteligentny
<
inteligent ()
przymiotnik (1.1) inteligentny przysłówek (2.1) inteligentnie
inteligenc
<