αηδία ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) obrzydzenie, odraza, wstręt (1.2) świństwo, obrzydlistwo, paskudztwo (1.3) bzdura, brednia, niedorzeczność
(1.1-3) F25
(1.1) Αισθάνομαι αηδία όταν τον βλέπω. → Czuję obrzydzenie, kiedy go widzę. (1.2) Σ' αυτό το εστιατόριο το φαγητό ήταν μια αηδία. → W tej restauracji jedzenie było zwykłym paskudztwem.
(1.2) κάνω αηδίες → narobić świństw (1.3) λέω αηδίες → pleść bzdury
(1.1) σιχασιά, σιχαμάρα (1.3) ανοησία, σαχλαμάρα, απέχθεια
αηδίασμα αηδιάζω αηδής, αηδιαστικός
μέχρι αηδίας → do przesytu, do obrzydzenia