erre ()
czasownik (1.1) palić (1.2) palić, ćmić, wdychać dym tytoniowy (1.3) parzyć rzeczownik (2.1) er (nazwa litery r)
(1.1-1.3)
erredura, erretzaile, erregailu, erreki, erretze, errekuntza, erretura
(2.1)
erre ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) er (nazwa litery r)
(2.1) (2.2) (2.3)
(1.1) erres
(1.1) erre doble, doble erre → nazwa dwuznaku „rr”
(1.1) ere (zob. uwagi)
erre que erre → z uporem, uparcie estar erre, hacer erres, tropezar en las erres → być pijanym estar erre → być zdeterminowanym
wyraz „erre” jest ogólnie stosowany do oznaczania litery „r” bądź jej dźwięku w postaci spółgłoski drżącej dziąsłowej (jak w rápido); aby oddać określenie dla artykulacji uderzeniowej dziąsłowej – jak w para – używa się „ere”
erre ()
przysłówek (1.1) tędy
erre ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) er (nazwa litery r)
(1.1)
(1.1)