podmiot ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wyraz lub fraza określająca wykonawcę lub odbiorcę czynności; (1.2) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś (1.3) człowiek, jednostka (1.4) wyraz lub fraza w związku zgody z orzeczeniem czasownikowym
(1.1-4)
(1.1) Czy może istnieć zdanie bez podmiotu? (1.2) Każdy człowiek jest podmiotem prawa od urodzenia do śmierci. (1.2) (…) Państwo jako szczególny podmiot prawa podejmuje działania w sferze władczej (imperium) i w sferze stosunków cywilnoprawnych (dominium). (1.3) Jaźń, własne ja, jest rozpoznawana w każdym akcie inteligencji jako podmiot, do którego ten akt należy.
(1.2) rejestracja / reprezentacja podmiotu
(1.2) przedmiot
(1.1) podmiot domyślny, podmiot liryczny, podmiot logiczny (1.2) podmiot gospodarczy
podmiotowość , upodmiotowienie , podmiocik upodmiotowić podmiotowy podmiotowo
(1.1) < kalka z
angielski: (1.1) subject; (1.2) subject baskijski: (1.1) subjektu; (1.2) subjektu; (1.3) subjektu białoruski: (1.1) дзейнік , суб'ект ; (1.2) суб'ект ; (1.3) суб'ект bułgarski: (1.1) подлог , субект; (1.2) субект chiński standardowy: (1.2) 单位 (dānwèi) czeski: (1.1) podmět duński: (1.1) subjekt , grundled ; (1.2) subjekt esperanto: (1) subjekto estoński: (1.1) alus, subjekt; (1.2) subjekt, õigussubjekt; (1.3) subjekt, isik francuski: (1.1) sujet ; (1.2) sujet ; (1.3) sujet hiszpański: (1.1) sujeto ; (1.2) sujeto ; (1.3) sujeto islandzki: (1.1) frumlag kazachski: (1.1) бастауыш niemiecki: (1.1) Subjekt ; (1.2) Subjekt norweski (bokmål): (1.1) subjekt ; (1.2) subjekt norweski (nynorsk): (1.1) subjekt ; (1.2) subjekt nowogrecki: (1.1) υποκείμενο ; (1.2) υποκείμενο ; (1.3) υποκείμενο polski język migowy: rosyjski: (1.1) подлежащее ; (1.2) субъект szwedzki: (1.1) subjekt ; (1.2) subjekt ; (1.3) subjekt ukraiński: (1.1) підмет węgierski: (1.1) alany włoski: (1.1) soggetto ; (1.2) soggetto ; (1.3) soggetto