__TOC__ striga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wiedźma, czarownica, strzyga (1.2) lub wiedźma
(1.1-2)
(1.1) Podľa ľudových predstáv striga sa vedela premeniť na mačku, ropuchu alebo sovu. → Według ludowych wyobrażeń wiedźma potrafiła przemienić się w kota, ropuchę lub sowę. (1.1) Na ochranu proti strigám sa používali magické rastliny, ochranné znaky a predmety (kruh, kríž, cesnak, mak, vŕbové, hlohové a šípkové prúty, ostré železné predmety) a hluk. → Do ochrony przeciw wiedźmom służyły magiczne rośliny, ochronne znaki i przedmioty (krąg, krzyż, czosnek, mak, wierzbowe, głogowe i szypszynowe pręty, ostre żelazne przedmioty) i hałas. (1.2) Moja suseda je zlomyseľná striga. → Moja sąsiadka jest złośliwą wiedźmą. (1.2) Ondrej sa oženil so strigou. → Jędrzej ożeni się z wiedźmą. (1.2) Počkaj, ty stará striga! → Poczekaj, ty stara wiedźmo!
(1.1) striga na metle → wiedźma na miotle • krutá / zlá striga → okrutna / zła wiedźma (1.2) hnusná / stará / zlá / zlomyseľná striga → wstrętna / stara / zła / złośliwa wiedźma
(1.1) bosorka, čarodejnica (1.2) bosorka, ježibaba
strigônstvo strigôň , strigúň stridží, strigônsky
(1.1) → wiedźma, strzyga < , → sowa (1.2) od (1.1)
(1.1) (1.2)
striga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wiedźma
(1.1) striga; strighe