dunderheadedness ()
rzeczownik niepoliczalny (1.1) głupota, tępota
(1.1) dunderheadedness;
(1.1) This versifier was a champion of George III., whom Wolcot was never weary of satirising for his meanness and parsimony and general dunderheadedness.Charles G. Harper, From Paddington to Penzance, wyd. Chatto & Windus, Londyn 1893. → Wierszokleta ten był orędownikiem Jerzego III, którego Wolcot niestrudzenie wyszydzał za jego podłość i skąpstwo i ogólną głupotę.
(1.1) foolishness, stupidity
dunderhead dunderheaded