tymianek ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) , gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa; (1.2) liście czasem wraz z łodygą tymianku (1.1) używane jako przyprawa
(1.1)
(1.1) macierzanka tymianek
(1.2) przyprawa
tymiankowy tymian
Teresa Skubalanka, Polskie nazewnictwo roślin. Struktura zbioru, „Annales Universitates Mariae Curie-Skłodowska Lublin-Polonia”, vol. XXVII/2009, s. 133. < thymos → duch, wolaZofia Dobrakowska-Kopecka, Kazimiera Pyszkowska, Warzywa z mojego ogródka, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1987, s. 190.
angielski: (1.1) thyme, garden thyme arabski: (1.1) زعتر baskijski: (1.1) ezkai, xarbot chiński standardowy: (1.1) 百里香 (bǎilǐxiāng) czeski: (1.1) tymián duński: (1.1) timian esperanto: (1.1) timiano francuski: (1.1) thym , thym commun galicyjski: (1.1) tomiño hebrajski: (1.1) קורנית hiszpański: (1.1) tomillo interlingua: (1.1) thymo islandzki: (1.1) timjan kaszubski: (1.1) tëmiónk koreański: (1.1) 백리향 (paengnihyang) kurmandżi: (1.1) awîşen, zembûr, catirî łaciński: (1.1) thymum łotewski: (1.1) timiāns niderlandzki: (1.1) tijm niemiecki: (1.1) Thymian ; (1.2) Thymian nowogrecki: (1.1) θυμάρι portugalski: (1.1) timo , tomilho rosyjski: (1.1) тимьян ; (1.2) тимьян słowacki: (1.1) dúška tymianová ukraiński: (1.1) чебрець wietnamski: (1.1) cỏ xạ hương włoski: (1.1) timo