bóść ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( bodnąć) (1.1) uderzać rogami (1.2) kłuć (1.3) kłuć, boleć czasownik zwrotny niedokonany bóść się ( bodnąć się) (2.1) uderzać rogami siebie wzajemnie
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Jest pasterzem, więc nie raz bodło go bydło. (1.2) Stolica wynurzała się coraz wyraziściej z sinawej oddali (…) nad (…) zbitą i zacieśnioną masą tynów, ścian, okien, dachów, bodły niebo wieże strzeliste. (1.3) Jaki taki gadał mi: Ej, panie Soplica! / Daremnie konkurujesz; dygnitarskie progi / Za wysokie na Jacka podczaszyca nogi. / Ja śmiałem się, udając, że drwiłem z magnatów / I z córek ich, i nie dbam o arystokratów; / Że jeśli bywam u nich, z przyjaźni to robię, / A za żonę nie pojmę, tylko równą sobie. / Przecie bodły mi duszę do żywca te żarty; (2.1) Patrzyła jak tłuste tryki bodły się na polanie.
bodzenie bodnąć
(1.2) prawda w oczy bodzie • chleb ludzi bodzie
angielski: (1.1) gore, butt; (2.1) butt each other białoruski: (1.1) басьці, калоць hiszpański: (1.1) cornear, acornar, empitonar, topetar; (1.2) pinchar; (1.3) pinchar nowogrecki: (1.1) πληγώνω με τα κέρατα; (1.2) καρφώνω, κεντρίζω; (1.3) κεντρίζω, προτρέπω, τσιγκλίζω ukraiński: (1.1) бодати; (2.1) бодатися włoski: (1.1) cozzare; (2.1) pungere; (2.1) urtarsi con le corna