jasnota ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych; (1.2) roślina z rodzaju jasnota (1.1) (1.3) jasność, jaśń, istność jasna, coś jasnego
(1.1-3)
(1.2) głucha pokrzywa, martwa pokrzywa, medunka, midunkaŁukasz Łuczaj, Dziko rosnące rośliny jadalne użytkowane w Polsce od połowy XIX w. do czasów współczesnych, „Etnobiologia polska”, vol. 1/2011, s. 95.
(1.1) jasnota biała, jasnota plamista, jasnota purpurowa
jasność , jasnotowate , jaśnienie , pojaśnienie , jasne , jasnotowce jaśnieć , pojaśnieć jasny, jaśniutki, jasnowaty jasnotowy, jasno jasno- jasne
(1.3) Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 256.
angielski: (1.1) dead nettle łaciński: (1.1) Lamium niemiecki: (1.1) Taubnessel ; (1.2) Taubnessel turecki: (1.1) ballıbaba ukraiński: (1.1) глушиця