fiaccare ()
czasownik przechodni (1.1) wyczerpać, osłabić, zmęczyć (1.2) złamać, pogruchotać
(1.1) Fiaccherò quel fiero orgoglio, se non piega al Campidoglio la cervice il contumace.opera "Arminio" → Złamię tę okrutną dumę, jeśli ten nieposłuszny nie ugnie karku przed Kapitolem.
(1.2) fiaccare un ramo → złamać gałąź
(1.1) affaticare, debilitare, indebolire, infiacchire, stancare (1.2) rompere, schiantare, spezzare
(1.1) irrobustire, rafforzare, rinforzare
fiacca , fiaccatura , fiacchezza fiaccarsi fiaccabile, fiacco fiaccamente