__TOC__ tiri ()
czasownik (1.1) ciągnąć, pociągać, pociągnąć, prowadzić, przeciągać, przyciągać, wlec, wyciągać
(1.1)
(1.1) Simon Petro iris sur la ŝipon, kaj tiris la reton al la tero, plenan de grandaj fiŝoj, cent kvindek tri; kaj kvankam estis tiel multaj, tamen la reto ne disŝiriĝis.J 21:11 L. Zamenhof → Poszedł Szymon Piotr i wyciągnął na brzeg sieć pełną wielkich ryb w liczbie stu pięćdziesięciu trzech. A pomimo tak wielkiej ilości, sieć się nie rozerwała.
(1.1) sin tiri
altiri, tiriĝi, eltiri fadeno iras, kien kudrilo ĝin tiras • fiŝo ne iras, sed hoko ĝin tiras • kien kudrilo iras, tien fadenon ĝi tiras • kiu sin enjungis, devas tiri • la loto estas tirita • lupo sopiras, al arbaro sin tiras • pli tiras virina haro, ol ĉevala paro • tie vi petos, vi tiros, vi nenion akiros • urson al mielo oni ne tiras per orelo
tiri ()
przymiotnik (1.1) żywy (1.2) surowy, niedogotowany, nieugotowany