natis ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pośladekJanina Sokołowska-Pituchowa (red.), Anatomia człowieka. Podręcznik dla studentów medycyny, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, wyd. VIII, Warszawa, 2008, s. 594, ISBN 978-83-200-3917-7., tyłek
(1.1) natis, natis
(1.1) Tulit itaque Hanon servos David rasitque dimidiam partem barbae eorum et praecidit vestes eorum medias usque ad nates et dimisit eos.Nova Vulgata, Liber Secundus Samuelis, 10, 4 → Chanun wziął więc sługi Dawida, zgolił im brody do połowy, poobcinał ich szaty do połowy, aż do pośladków, i odesłał ichUwspółcześniona Biblia Gdańska, 2 Sm 10, 4.. (1.1) Sic minabit rex Assyriorum captivos Aegypti et exsules Aethiopiae, iuvenes et senes, nudos et discalceatos, discoopertis natibus ad ignominiam Aegypti.Nova Vulgata, Liber Isaiae, 20, 4 → Tak król Asyrii uprowadzi więźniów Egiptu i jeńców Etiopii, młodych i starych, nagich i bosych, z obnażonymi pośladkami, na pohańbienie Egiptu.Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Iz 20, 4. (1.1) Dum istos invitabis suffragatores, pater, prius in capulo quam in curuli sella suspendes natis.Quintus Novius, Pappus Praeteritus, 75. → Jeśli będziesz zapraszał tych swoich wyborców, ojcze, prędzej umieścisz swój tyłek w trumnie niż na krześle kurulnym. (1.1) — Ei! Natis pervellit. — Licet: iam diu saepe sunt expunctae.Plaut, Pers, 847–848 → Oj! On mnie szczypie w pośladki. — Wolno mu. Już od dawna i częstokroć zostały przeszyte na wylot. (1.1) Perii! Non puella est. Num quid abscondidisti inter nates?Pomponiusz z Bononii, Macci gemini, IIIJest to jeden z czterech zachowanych wersów z tego utworu. [za:] Šárka Hurbánková, Characters and comic situations in Roman comedy: the Atellan face and mime, Graeco-Latina Brunensia 15, 2010, 2, s. 73 → Przepadłem! To nie jest dziewczyna. Czy nie schowałaś czegoś między pośladkami? (1.1) Nam, displosa sonat quantum vesica, pepedi diffissa nate ficus.Horacy, Saturae, 1.8.46. → Jak rozchylę pośladki! Jak huku narobię! – Tak głośno trzaska pęcherzOktawiusz Jurewicz, Kwintus Horacjusz Flakkus. Dzieła wszystkie. Tom II. Gawędy, listy, sztuka poetycka, s. 102, ISBN 83-04-02267-2.
(1.1) clunis, puga
Wyraz ten używany jest najczęściej w liczbie mnogiejOxford Latin Dictionary, Oxford University Press, 1968, s. 1158.