norma () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ogólnie przyjęta zasada; (1.2) wielkość pracy do wykonania w określonym czasie (1.3) wyznaczona granica pewnej wielkości, której nie powinno się przekraczać (1.4) dokument standaryzujący działalność badawczą, technologiczną, produkcyjną, usługową; (1.5) typowe zachowanie (1.6) przekształcenie rozważane w tzw. przestrzeniach unormowanych; (1.7) podgrupa rozważana w teorii grup; (1.8) odwzorowanie określane w pierścieniach Euklidesa; (1.9) tytuł wypisany drobnym drukiem pod pierwszą kolumną arkusza drukarskiego
(1.1-5)
(1.1) To, co ona ostatnio wyprawia, przekracza już wszelkie normy! (1.2) Akord z premią stwarza dodatkowe bodźce do wykonania i przekroczenia normy. (1.3) Te wibracje zdecydowanie przekraczają bezpieczną normę. (1.4) Polska Norma PN-EN 50379 omawia wymagania dotyczące przyrządów pomiarowych przeznaczonych do mierzenia stężeń gazów i innych parametrów spalania. (1.5) Nagrywanie szefa i przez szefa to norma. (1.6) Normy przestrzeni X są równoważne, jeśli metryki przez nie generowane są równoważne. (1.7) Norma dla danej grupy to przecięcie normalizatorów wszystkich jej podgrup. (1.8) W jednym pierścieniu Euklidesa może istnieć wiele różnych norm.
(1.1) norma cywilizowana / estetyczna / moralna / prawna / obyczajowa / ortograficzna / społeczna / towarzyska (1.2) osiągnąć / przekroczyć / wykonać / wyrobić normę (1.3) norma obowiązująca • norma żywienia • wygórowana / wyśrubowana norma • wyznaczona norma • zaniżona norma (1.4) zgodnie z normą
(1.4) standard
normatywistyka , normatyw , normatywność , normalność , unormowanie , normowanie , normalizowanie , znormalizowanie , anormalność , normalizacja , normatywizm , normatywista , normatywizacja normować , unormować , normalizować , znormalizować , normatyzować , znormatyzować normowy, normatywny, normatywistyczny, normalny normalnie, normatywnie
mieścić się w normie • sto procent normy • uchybiać normom • waga w normie
(1.1)
angielski: (1.1) norm; (1.3) norm; (1.4) code, standard; (1.5) norm; (1.6) norm; (1.7) norm; (1.8) norm arabski: (1.1) baskijski: (1.1) arau; (1.4) arau, estandar duński: (1.1) norm ; (1.4) norm esperanto: (1.1) normo francuski: (1.1) norme litewski: (1.1) norma niemiecki: (1.1) Norm rosyjski: (1.1) но́рма ; (1.2) но́рма ; (1.3) но́рма ; (1.4) но́рма szwedzki: (1.1) norm ukraiński: (1.1) норма włoski: (1.1) norma ; (1.4) norma ; (1.5) norma
norma ()
rzeczownik (1.1) norma
norma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) norma
(1.1)
norma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) reguła, zasada, norma (1.2) kątownica (1.3) norma prawna, przepis (1.4) norma
(1.1-4) norma, normas
(1.4) norma lingüística → norma językowa
(1.1) regla, precepto, instrucción (1.2) escuadra (1.3) ley, normativa, reglamento, decreto
normación , normal , normalidad , normalista /, normativa , normalización , normativa , normatividad , normativismo , normativización normal, normalista, normalizador, normativo normalmente normalizar, normar, normativizar
norma ()
rzeczownik (1.1) norma
norma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) norma
(1.1)
(1.1) kalbos norma → norma językowa • išdirbio norma → norma wydajności • muito norma → stawka celna • elgesio norma → norma zachowania się / postępowania • teisės normos → normy prawne • laikytis normų → przestrzegać norm • įtvirtinti normą → zatwierdzić normę • nustatyti normas → ustalić normy • pažeisti normas → naruszyć normy
(1.1) normatyvas
normalizacija , normalizavimas , normavimas , normatyvas normalizuoti, norminti, normuoti, sunorminti normalus, normatyvinis, norminis
norma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) miara, prawidło, modła, reguła, przepis
(1.1) norma, normae
norma ()
rzeczownik (1.1) norma (zasada) (1.2) norma (1.3) norma
normázás, normalizálás, normalizálódás normáz, normalizál, normalizálódik normál, normális normálisan
norma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przepis, norma, prawidło
normale, abnorme, anormale normalmente