odznaczać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( odznaczyć) (1.1) wyodrębniać coś (1.2) nadawać odznaczenie (1.3) usuwać, cofać zaznaczenie czasownik zwrotny niedokonany odznaczać się ( odznaczyć się) (2.1) zasłynąć czymś (2.2) zostawiać na czymś ślad (2.3) odznaczać (1.1-2) samego siebie (2.4) odznaczać (1.1-2) siebie nawzajem czasownik zwrotny niedokonany odznaczać się ( brak) (3.1) wyróżniać się czymś (3.2) być wyraźnie widocznym
(1.1-3) (2.1-4, 3.1-2)
(1.2) Premier odznaczał wielu ludzi. (2.3) To skandal! Prezydent sam się odznacza medalami! (2.4) Afrykańscy przywódcy lubią odznaczać się orderami. (3.1) Na twarzy tej kobiety wyraźnie odznaczają się jej duże oczy.
(1.1-3) odznaczać + (2.1) odznaczać się + (3.1) odznaczać się +
(3.1) odznaczać się urodą / siłą…
(1.1) zaznaczać, wyodrębniać (1.3) odhaczać, odfajkowywać (2.1) zasłynąć (3.1) wyróżniać się (3.2) wyróżniać się
odznaka , odznaczenie , odznaczanie znaczyć odznaczeniowy
angielski: (1.2) decorate; (3.1) stand out esperanto: (1.1) distingi; (1.2) dekoracii hiszpański: (1.1) resaltar; (1.2) condecorar, distinguir; (1.3) desmarcar; (2.1) distinguirse, señalarse; (3.1) sobresalir; (3.2) destacar, sobresalir japoński: (1.2) 叙勲する (jokun suru); (3.1) 目立つ (medatsu), 際立つ (kiwadatsu) rumuński: (1.2) decora