koczowniczy ()
, ,
przymiotnik (1.1) związany z koczownictwem i koczownikami, polegający na ciągłej zmianie miejsca pobytu
(1.1)
(1.1) Przedsięwzięcia plantacyjne miały przyciągnąć nomadów do pracy na plantacjach, tak aby porzucali koczowniczy tryb życia.Katarzyna Górak-Sosnowska, Joanna Jurewicz, Kulturowe uwarunkowania rozwoju w Azji i Afryce, s. 77.
(1.1) koczowniczy tryb życia • ludność / osada koczownicza
(1.1) wędrowny, nomadyczny
(1.1) osiadły
koczowisko , koczownictwo , koczownik , koczowniczka , koczowanie koczowniczo koczować
angielski: (1.1) nomadic arabski: (1.1) مترحل, رحال białoruski: (1.1) качавы, качэўны, качэўніцкі bułgarski: (1.1) чергарски czeski: (1.1) kočovný, kočovnický francuski: (1.1) nomade hiszpański: (1.1) nómada nowogrecki: (1.1) νομαδικός rosyjski: (1.1) кочевнический słowacki: (1.1) kočovný ukraiński: (1.1) кочівний, кочовий, кочівницький włoski: (1.1) nomade