Eter () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) bóg jasnego światła, uosobienie wyższych rejonów niebieskich; górne powietrze;
(1.1)
(1.1) Hemera uchodziła za córkę Ereba i Nyks oraz siostrę Etera, Charona i Nemezys.
(1.1) Ajter
eter , eteryczność , eterowość eteryczny, eterowy eterycznie
(Aither) < (aither) → powietrze, eter
(1.1) ; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka
angielski: (1.1) Aether łaciński: (1.1) Aether nowogrecki: (1.1) Αιθέρας starogrecki: (1.1) Αἰθήρ