święconka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pokarmy poświęcone w Wielką Sobotę i spożywane podczas Wielkanocy; (1.2) wielkanocny zwyczaj święcenia pokarmów w Wielką Sobotę
(1.1-2)
(1.1) Obok, przed kościołem katolickim ludzie nieśli święconkę. Ksiądz w komży czekał na ostatnich parafian przed wejściem. (1.1) W sobotę w domach katolickich święcono pokarmy. Kto miał się lepiej, przygotowywał święconkę u siebie, biedniejsi umawiali się między sobą, przynosili ją do jednego z mieszkańców i razem święcili. (1.2) W środowisku polskich emigrantów w Hamburgu aż 89,5% respondentów nadal pielęgnuje święconkę.
(1.1) święcone
(1.1) pokarm (1.2) zwyczaj
Świętowit , święty , święcenie , poświęcenie , święto , świętość święcić , poświęcić święty, świąteczny, święcony