__TOC__ -ba ()
,
przyrostek (1.1) przyrostek tworzący rzeczownik od czasownika, określający czynność opisywaną przez ten czasownik (1.2) przyrostek tworzący rzeczownik od czasownika, będący nazwą przedmiotu związanego z działaniem opisywanym przez dany czasownik
(1.1) prośba → poproszenie o coś (1.1) palba → strzelanina (od: palić) (1.2) rzeźba → dzieło stworzone przez wycinanie (rzezanie) (1.2) strzelba → broń, z której się strzela
-iba, -oba, -ubaHenryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 248.
Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 357.
Obecnie jest to przyrostek nieproduktywny. Przyrostek utworzył rzeczowniki od czasowników, ale istnieje wyraz gwarowy z tym sufiksem, utworzony od przymiotnika – goręcba → pora gorąca. Przyrostek tworzy nazwy czynności lub przedmiotów z czynnościami związanymi z tematem; wyjątkiem jest gwarowe słowo zdziorba → ten, kto zdziera, oznaczające osobę.
-ba ()
przyrostek (1.1) służy do podkreślania czegoś a także, jak również, zarówno
-ba ()
przyrostek (1.1) do (kogo, czego)
(1.1) ház + -ba > a házba → do domu