szaleć ()
,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( oszaleć) (1.1) tracić panowanie nad sobą (1.2) przepadać za kimś lub za czymś czasownik nieprzechodni niedokonany ( zaszaleć) (2.1) bawić się hałaśliwie (2.2) o rzeczach: występować w ostrej formie
(1.1-2, 2.1-2)
(1.1) Jej zwierzątko szaleje, gdy tylko słyszy pierwsze dźwięki Aerosmiths. (1.2) On za nią szaleje. (2.2) Zaraza nadal szaleje.
(1.2) szaleć + za + (kimś lub czymś)
szalony , szaleństwo , szaleniec , szalej , szalenie , szał , szaleńczość oszaleć , zaszaleć szalony, szaleńczy szaleńczo, szalenie
angielski: (1.1) rage duński: (1.1) rase jidysz: (2.1) הוליען (huljen) niderlandzki: (1.1) gek worden rosyjski: (1.1) шале́ть, беси́ться; (1.2) сходи́ть с ума; (2.1) беси́ться; (2.2) бушева́ть, бу́йствовать włoski: (2.1) correre la cavallina, darsi bel tempo; (2.2) infuriare