lokator ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu (1.2) założyciel wsi lub miasta dokonujący lokacji rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) urządzenie, które określa położenia czegoś
(1.1-2) (2.1)
(1.2) zasadźca (2.1) lokalizator
(1.1) najemca, mieszkaniec
(1.1) sublokator, współlokator, walet
lokal , lokowanie , lokacja , ulokowanie , lokalizator , lokalizacja , lokalizowanie , zlokalizowanie lokatorka lokować , ulokować , lokalizować , zlokalizować lokatorski, lokalowy lokatorsko, lokalowo
dziki lokator
angielski: (1.1) tenant, lodger, boarder białoruski: (1.1) жыхар bułgarski: (1.1) квартирант fiński: (1.1) asukas francuski: (1.1) locataire hiszpański: (1.1) inquilino interlingua: (1.1) locatario jidysz: (1.1) לאָקאַטאָר niemiecki: (1.1) Mieter rosyjski: (1.1) квартирант szwedzki: (1.1) hyresgäst włoski: (1.1) locatario , inquilino , affittuario