__TOC__ kohorta ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu; (1.2) grupa ludzi, często w agresywnym nastawieniu (1.3) zbiór obiektów lub ludzi wyodrębniony w celu analizy statystycznej;
(1.1-3)
(1.1) Judasz, otrzymawszy kohortę oraz strażników od arcykapłanów i faryzeuszów, przybył tam z latarniami, pochodniami i broniąEwangelia wg św. Jana 18,3.
(1.2) zgraja
(1.1) oddział
(1.1) legion
(1.1) manipuł
kohortowy
(1.1)
(1.1)
angielski: (1.1) cohort baskijski: (1.1) kohorte białoruski: (1.1) кагорта duński: (1.1) kohorte ; (1.2) kohorte ; (1.3) kohorte esperanto: (1.1) kohorto francuski: (1.1) cohorte hiszpański: (1.1) cohorte ; (1.2) cohorte , conjunto , serie interlingua: (1.1) cohorte niemiecki: (1.1) Kohorte nowogrecki: (1.1) κοόρτη ; (1.2) κοόρτη , ομάδα rosyjski: (1.1) когорта słowacki: (1.1) kohorta ukraiński: (1.1) когорта włoski: (1.1) coorte
kohorta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kohorta (1.2) kohorta
kohortový