karawana ()

, ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni; (1.2) grupa obładowanych pojazdów poruszających się jeden za drugim

(1.1-2)

(1.1) Miejscami wąwóz stawał się tak ciasny, że tylko dwa konie mogły iść w pobok, miejscami rozszerzał się w małe, okrągłe doliny otoczone jakby wysokimi kamiennymi murami, na których siedziały wielkie pawiany igrając z sobą, szczekając i pokazując karawanie zębyH. Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy. (1.2) Podjechawszy ku murom klasztoru karawana wozów zatrzymała się, albowiem wyrwany ze snu furtian nie kwapił się z otworzeniem bramy.Józef Wójcicki Jaszczurkowcy, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1972, s. 57

karawanseraj karawanowy

psy szczekają, karawana idzie dalej

(kârvân)

angielski: (1.1) caravan arabski: (1.1) قافلة , ركب baskijski: (1.1) karabana bułgarski: (1.1) керван czeski: (1.1) karavana duński: (1.1) karavane ; (1.2) karavane fiński: (1.1) karavaani francuski: (1.1) caravane hiszpański: (1.1) caravana interlingua: (1.1) caravana niemiecki: (1.1) Karawane ormiański: (1.1) քարավան (kʿaravan) rosyjski: (1.1) караван serbski: (1.1) караван turecki: (1.1) kervan turkmeński: (1.1) kerwen węgierski: (1.1) karaván