obrzezać ()
,
czasownik przechodni dokonany ( obrzezywać) (1.1) u mężczyzn: dokonać zabiegu usunięcia części napletka w celach leczniczych, higienicznych bądź estetycznych, a u żydów, muzułmanów oraz niektórych ludów afrykańskich i australijskich także ze względów rytualnych (1.2) u kobiet: dokonać zabiegu częściowego lub całkowitego usunięcia łechtaczki, czasem także warg sromowych mniejszych ze względów religijnych lub estetycznych czasownik zwrotny dokonany obrzezać się ( obrzezywać się) (2.1) ulec obrzezaniu, poddać się zabiegowi obrzezania
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Jezus został obrzezany osiem dni po urodzeniu (tradycyjne wspomnienie wypada więc 1 stycznia). (1.2) Somalijska modelka Waris Dirie, która sama została obrzezana w wieku 5 lat, jako dorosła kobieta została ambasadorką ONZ i rozpoczęła walkę o zniesienie rytuału obrzezywania kobiet w krajach trzeciego świataZ Internetu..
(1.1) odcinać
obrzezanie , obrzezywanie , obrzezaniec , rzeźnia , rzeźnik , obrzezek , porzezanie , rzez , rzezactwo , rzezacz , rzezak / porzezać, obrzezywać
angielski: (1.1) circumcise bośniacki: (1.1) obrezati chorwacki: (1.1) obrezati czeski: (1.1) obřezat duński: (1.1) omskære; (1.2) omskære hiszpański: (1.1) circuncidar jidysz: (1.1) באַשנײַדן (basznajdn), ייִדישן (jidiszn), מל זײַן (mal zajn), מלע זײַן (male zajn), מלן (maln), מלען (malen) litewski: (1.1) apipjaustyti łotewski: (1.1) apgraizīt niemiecki: (1.1) beschneiden nowogrecki: (1.1) περιτέμνω; (2.1) περιτέμνομαι rosyjski: (1.1) совершить обрезание rumuński: (1.1) obrezui serbski: (1.1) обрезати (obrezati) słowacki: (1.1) obrezať włoski: (1.1) circoncidere