laŭdo ()
rzeczownik (1.1) pochwała
(1.1)
(1.1) Grafo, per ridet' afabla, • Ŝajne dankis por tiom da laŭdo agrablaAdam Mickiewicz, Sinjoro Tadeo, tłum. Antoni Grabowski, Pola Esperanto-Asocio, Warszawa 1986, (Księga III, str. 65).. → Hrabia uśmiechem uprzejmym, widocznie podziękował za tyle miłej pochwały. (1.1) La matena laŭdo estas la matena preĝo en la katolika eklezio. → Pochwała poranna (jutrznia) jest modlitwą poranną w kościele katolickim.
(1.1) vortoj de laŭdo → słowa pochwały • kanti laŭdon → śpiewać pochwałę • laŭdo de iu al iu pri io → pochwała czyjaś dla kogoś za coś • funebra laŭdo de mortinto → pogrzebowa pochwała zmarłego (mowa pogrzebowa)
(1.1) mallaŭdo
laŭdanto, mallaŭdo laŭdi lauda laŭde