αδίκημα ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przestępstwo (1.2) wykroczenie

(1) N49

(1.1) διαπράττω αδίκημα → popełniać przestępstwo • εκλογικό αδίκημα → przestępstwo wyborcze • αδίκημα εξ αμελείας → nieumyślne przestępstwo • αδίκημα κατά της δημόσιας υγείας → przestępstwo przeciwko zdrowiu publicznemu • αδίκημα κατά της δημόσιας τάξης → przestępstwo przeciwko porządkowi publicznemu

(1.2) παράβαση

αδικεύω, αδικώ, αδικούμαι άδικος αδικητής , αδικήτρια , αδικία αδικο- άδικα