adresować () , ,

czasownik przechodni niedokonany (1.1) umieszczać adres na liście, przesyłkę (1.2) odnosić się, zwracać się do określonej osoby lub grupy

(1.1-2)

(1.1) Poczta apeluje: podpisuj się swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem oraz prawidłowo adresuj listy. (1.2) Obejrzymy sztukę, która – choć adresowana do młodych widzów – dorosłym pójdzie w pięty! www.dziennikteatralny.pl

(1.2) kierować, zwracać się

adresant , adresik , adres , adresat , adresatka , adresówka , adresarka , adresowanie , zaadresowanie zaadresować adresowy

angielski: (1.1) address; (1.2) address arabski: (1.2) خطب białoruski: (1.1) адрасаваць białoruski (taraszkiewica): (1.1) адрэсаваць; (1.2) скіроўваць bułgarski: (1.1) адресирам; (1.2) адресирам czeski: (1.1) adresovat duński: (1.1) adressere; (1.2) adressere esperanto: (1.1) adresi francuski: (1.1) adresser; (1.2) adresser interlingua: (1.1) adressar; (1.2) adressar kataloński: (1.1) adreçar litewski: (1.1) adresuoti niemiecki: (1.1) adressieren; (1.2) ansprechen norweski (bokmål): (1.1) adressere; (1.2) adressere norweski (nynorsk): (1.1) adressere, adressera; (1.2) adressere, adressera nowopruski: (1.1) adressitun portugalski: (1.1) endereçar rosyjski: (1.1) адресовать; (1.2) обращаться, адресовать słowacki: (1.1) adresovať szwedzki: (1.1) adressera ukraiński: (1.1) адресувати włoski: (1.1) indirizzare, intestare