fundament ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń; (1.2) baza, podwalina czegoś

(1.1-2)

(1.1) Mieliście już ściany stawiać, a dopiero fundament wylaliście? (1.2) Jego badania stały się fundamentem współczesnej paleontologii.

(1.1) fundament domu / maszyny • kłaść / wylać fundamenty • solidny fundament (1.2) fundament małżeństwa / przyjaźni / związku

(1.1) podłoże, podstawa, oparcie, podpora

fundamentowanie fundamentować fundamentalny, fundamentowy

kopać fundamenty

→ podwalina

angielski: (1.1) foundation arabski: (1.2) أساس białoruski: (1.1) фундамент ; (1.2) фундамент , падстава bułgarski: (1.1) фундамент ; (1.2) фундамент chiński standardowy: (1.2) 本 (běn) duński: (1.1) fundament ; (1.2) fundament esperanto: (1.1) fundamento; (1.2) fundamento hiszpański: (1.1) fundamento interlingua: (1.1) fundamento, fundation norweski (bokmål): (1.1) fundament ; (1.2) fundament norweski (nynorsk): (1.1) fundament ; (1.2) fundament rosyjski: (1.1) фундамент ; (1.2) фундамент szwedzki: (1.1) fundament turecki: ana turkmeński: (1.1) fundament tuvalu: (1.1) fakavae; (1.2) fakavae węgierski: (1.1) fundamentum włoski: (1.1) fondamento

fundament ()

rzeczownik (1.1) fundament (raczej w znaczeniu przenośnym), podstawa, baza (1.2) pupa

(1.1-2) fundament; fundaments

(1.1) foundation, basis

fundamental fundamentally fundamental

fundament ()

(1.1) fundament

fundamento, fundamentismo fundamenta fundamenti

fundament ()

rzeczownik (1.1) fundament, podstawa

fundament ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) fundament, podstawa