fundament ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń; (1.2) baza, podwalina czegoś
(1.1-2)
(1.1) Mieliście już ściany stawiać, a dopiero fundament wylaliście? (1.2) Jego badania stały się fundamentem współczesnej paleontologii.
(1.1) fundament domu / maszyny • kłaść / wylać fundamenty • solidny fundament (1.2) fundament małżeństwa / przyjaźni / związku
(1.1) podłoże, podstawa, oparcie, podpora
fundamentowanie fundamentować fundamentalny, fundamentowy
kopać fundamenty
→ podwalina
angielski: (1.1) foundation arabski: (1.2) أساس białoruski: (1.1) фундамент ; (1.2) фундамент , падстава bułgarski: (1.1) фундамент ; (1.2) фундамент chiński standardowy: (1.2) 本 (běn) duński: (1.1) fundament ; (1.2) fundament esperanto: (1.1) fundamento; (1.2) fundamento hiszpański: (1.1) fundamento interlingua: (1.1) fundamento, fundation norweski (bokmål): (1.1) fundament ; (1.2) fundament norweski (nynorsk): (1.1) fundament ; (1.2) fundament rosyjski: (1.1) фундамент ; (1.2) фундамент szwedzki: (1.1) fundament turecki: ana turkmeński: (1.1) fundament tuvalu: (1.1) fakavae; (1.2) fakavae węgierski: (1.1) fundamentum włoski: (1.1) fondamento
fundament ()
rzeczownik (1.1) fundament (raczej w znaczeniu przenośnym), podstawa, baza (1.2) pupa
(1.1-2) fundament; fundaments
(1.1) foundation, basis
fundamental fundamentally fundamental
fundament ()
(1.1) fundament
fundamento, fundamentismo fundamenta fundamenti
fundament ()
rzeczownik (1.1) fundament, podstawa
fundament ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) fundament, podstawa