olla ()
czasownik nieprzechodni (1.1) być (1.2) być, znajdować się, przebywać (1.3) mieć, posiadać (1.4) być, znajdować się (1.5) musieć, być zobowiązanym (1.6) zachowywać się (1.7) (olla vähällä) prawie/niemal coś zrobić (1.8) udawać, sprawiać wrażenie, pretendować (1.9) zamierzać coś za chwilę zrobić, już mieć zamiar coś zrobić czasownik posiłkowy (2.1) …służący do tworzenia form perfektu i czasu zaprzeszłego
(1) olla
(1.1) Minä olen puolalainen. → Jestem Polakiem/Polką. (1.1) Minä olen nälkäinen. → Jestem głodny. (1.2) Minä olen kotona. → Jestem w domu. (1.3) Minulla oli kissa. → Miałem kota. (1.3) Minulla ei ollut kissaa. → Nie miałem kota. (1.3) Minulla on/ei ole kultaa pankissa. → Mam złoto/Nie mam złota w banku. (1.3) Sinulla on minut. → Masz mnie. (1.4) Pöydällä on kissa. → Na stole jest kot. (1.4) Pöydällä ei ole kissaa. → Na stole nie ma kota. (1.4) Pöydällä on/ei ole kissoja. → Na stole są koty/nie ma kotów. (1.4) Pöydällä on/ei ole rahaa. → Na stole są pieniądze/nie ma pieniędzy. (1.5) Sinun on tehtävä se uudestaan! → Musisz zrobić to od nowa! (1.5) Se on tehtävä uudestaan. → To musi być zrobione od nowa. (1.6) Hän oli ikään kuin ei olisi huomannut mitään. → Zachowywał się tak, jak gdyby niczego nie zauważył. (1.7) Hän oli taittaa niskansa. → Prawie skręcił sobie kark. (1.8) Mikä tämä on olevinaan? → Co to ma być? (1.9) Hän oli tässä onnistumaisillaan. → Już prawie mu się to udało. (2.1) Olen jo syönyt tänään. → Już dzisiaj jadłem. (2.1) Aamiainen oli jo syöty. → Śniadanie zostało już zjedzone.
(1.3) (posiadający) + 3.os. + lub lub (posiadany) (1.4) gdzie? + 3.os. + lub (1.5) + 3.os. + imiesłów bierny czasu teraźn. (-tava/-tävä); w stronie biernej: lub + 3.os.lp + imiesłów bierny czasu teraźn. (-tava/-tävä) (1.6) wyłącznie ze spójnikiem (ikään) kuin (=jak gdyby), który wymaga trybu warunkowego (1.7) olla (vähällä) + bezok. (1.8) olla + imiesłowu czynnego czasu teraźniejszego (-vina/-vinä) + przyrostek dzierżawczy (1.9) olla + piąty bezokolicznik + przyrostek dzierżawczy
olemus, olento, olio, olo, oltavat oleilla, oleskella, olettaa, oleutua oleellinen, olematon, olennainen, oleva olkoon menneeksi • olla kunnossa • on pakko • on parasta
,
Do składni (1.3): w zdaniach twierdzących rzeczowniki policzalne są w mianowniku, w zdaniach przeczących - w partytywie. Rzeczowniki niepoliczalne zawsze są w partytywie. Zaimki osobowe są w bierniku w zdaniach twierdzących i w partytywie w zdaniach przeczących. Do składni (1.4): w zdaniach twierdzących rzeczownik policzalny w liczbie pojedynczej przyjmuje formę mianownika, w zdaniach przeczących - partytywu; rzeczowniki policzalne w liczbie mnogiej oraz rzeczowniki niepoliczalne zawsze przyjmują formę partytywu.
olla ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) garnek, baniak, sagan (1.2) mięso duszone z warzywami (1.3) wir wodny (1.4) głowa, baniak (1.5) narkomanów łyżeczka do podgrzewania narkotyków (przeważnie heroiny)
(1) ollas
(1.1) Ahora pon la olla al fuego lento y espera que vuelva a hervir. → Teraz postaw garnek na małym ogniu i poczekaj, aż ponownie się zagotuje.
(1.1) olla a presión, olla exprés → szybkowar
(1.1) puchero, marmita, perol (1.2) cocido, guiso (1.3) remolino (1.4) cabeza, perola, tarro
ollero
(1.4) estar mal de la olla → mieć nierówno pod sufitem, być szajbniętym • irse de la olla → zwariować, ocipieć
olla ()
rzeczownik (1.1) słoik, słój
olla ()
czasownik (1.1) być
olla ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) garnek
(1.1) olles
(1.1) marmita, tupí, tupina, calderaDiccionari Manual de sinònims i antònims Vox
(1.1)
olla ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) garnek (1.2) słój
(1.1-2) olla, ~ae
(1.1) coctorium
ollula , ollicula