skuć ()

,

czasownik dokonany (1.1) połączyć ze sobą elementy metalowe przy pomocy ciężkiego narzędzia (1.2) usunąć coś uderzeniami młota, kilofa itp. (1.3) założyć komuś kajdany lub kajdanki (1.4) spiąć kogoś kajdanami z kimś innym (1.5) zamrozić rzekę lub jezioro, „uwięzić” wodę (1.6) okaleczyć komuś coś, bijąc czasownik zwrotny dokonany skuć się (2.1) założyć sobie kajdany lub kajdanki (2.2) założyć kajdany lub kajdanki sobie wzajemnie (2.3) o rzece lub jeziorze: zamarznąć (2.4) upić się mocno

(1.1-6) (2.1-4)

(1.2) Trzeba tu skuć dwa metry podłogi, żeby założyć rurę kanalizacyjną. (1.5) Potężny mróz skuł wszystko na twardy kryształWacław Sieroszewski, Dno nędzy (wyd. 1900). (1.6) Za kradzież roweru mojemu bratu, skuliśmy mordę temu palantowi. (2.4) Jacek skuł się wczoraj na imprezie w akademiku.

skucie , skuwanie , kucie , skuwka , okowy , podkucie okuć, skuwać , kuć