zanik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zanikanie, zamieranie czegoś (1.2) proces stopniowego zmniejszania się objętości tkanki, narządu, zdolności organizmu lub części ciała będące rezultatem uszkodzenia nerwów, długotrwałej bezczynności lub niedokrwienia
(1.1-2)
(1.2) Fauna abisalu cechuje się zanikiem lub nadmiernym rozwojem narządów wzroku w postaci organów świetlnych, wytworzeniem delikatnych narządów dotyku oraz niezwykłymi kształtami.
(1.1) zanik wartości • zanik głosek (1.2) zanik mięśni / zanik masy mięśniowej • zanik pamięci • zanik odporności • nabyty zespół zaniku odporności • zanik fizjologiczny • zanik tkanki tłuszczowej / łącznej
(1.1) ubywanie, zanikanie, zamieranie, wymieranie, znikanie (1.2) atrofia
zanikanie , zaniknięcie zanikać , zaniknąć zanikowy, zanikły
angielski: (1.1) decline, disappearance arabski: (1.1) فناء duński: (1.1) svind hiszpański: (1.1) desaparición , extinción , pérdida jidysz: (1.1) אונטערגאַנג (untergang) kataloński: (1.1) declinació portugalski: (1.1) desaparição , desaparecimento , extinção , perdida włoski: (1.1) perdita