tetrapylon ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) monumentalna brama o czterech wejściach, stawiana w starożytności na skrzyżowaniach dróg lub na forachN. Pevsner, J. Fleming, H. Honour: Encyklopedia architektury, WAiF-Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1997, s. 363.;
(1.1)
(1.1) W miejscu przecięcia się obu ulic wznosi się tetrapylon, którego pozostałości zachowały się jeszcze do XIX wiekuSaeculum Christianum. Pismo historyczno-społeczne, Akademia Teologii Katolickiej, 1999.
(1.1) łuk poczwórny; łuk czterobramny
(1.1) < → cztero- + brama
angielski: (1.1) tetrapylon duński: (1.1) tetrapylon fiński: (1.1) tetrapylon francuski: (1.1) tétrapylon hiszpański: (1.1) tetrápilo niderlandzki: (1.1) tetrapylon nowogrecki: (1.1) τετράπυλον turecki: (1.1) tetrapylon włoski: (1.1) tetrapylon
tetrapylon ()
rzeczownik (1.1) tetrapylon
(1.1) tetrapylon; tetrapyla
tetrapylon ()
rzeczownik (1.1) tetrapylon
tetrapylon ()
rzeczownik (1.1) tetrapylon
tetrapylon ()
rzeczownik (1.1) tetrapylon
tetrapylon ()
rzeczownik (1.1) tetrapylon