ziele ()

, ,

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) roślina o nietrwałych, nadziemnych pędach (1.2) odpowiednio przyrządzone ziele (1.1), mające zastosowanie w lecznictwie i przemyśle spożywczym; (1.3) marihuana

(1.1-2)

(1.1) Legenda głosi, że Kazimierz Wielki poznał Esterkę polując w lasach pod Opocznem. Podobno gdy zbierała zioła dla swojego dziadka, wypadł na nią spłoszony tur i już miał ją zmiażdżyć, gdy przeszyty oszczepem runął u jej stóp.

(1) ambrowe ziele • jaskółcze ziele • tatarskie ziele • ziele angielskie

(1.1) roślina zielna (1.2) roślina zielarska

zielnik , zielarz , zielarka , zielarstwo , zioło , zielony , zielone /, zielsko zielny, zielarski, ziołowy, zielony

angielski: (1.1) herb arabski: (1.1) عشب (ʿušb) chiński standardowy: (1.1) 草 (cǎo); (1.2) 草 (cǎo) czeski: (1.3) zelí duński: (1.1) urt ; (1.2) krydderurt esperanto: (1.1) spicherbo; (1.2) spicherbo francuski: (1.1) herbe , plante herbacée , herbacé hindi: (1.2) औषध hiszpański: (1.1) hierba karaimski: (1.1) кёгёть kaszubski: (1.1) zelé łaciński: (1.1) herba niemiecki: (1.1) Kraut nowopruski: (1.1) zālis portugalski: (1.1) erva rosyjski: (1.1) трава sanskryt: (1.2) औषध , ओषधी , ओषधि szwedzki: (1.1) ört ukraiński: (1.1) зілля , трава , трав'яниста рослина