palo ()
rzeczownik (1.1) ogień (1.2) pożar
(1) pal‧o
(1.1) paloasema • paloauto • palohälytin • palokunta • paloletku • palomies • paloposti
(1.1) tuli (1.2) tulipalo
(1.1) vesi
palaa
palo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) słup, pal (1.2) kij, uchwyt (1.3) maszt (1.4) kolor (w kartach) (1.5) cios, uderzenie, niepowodzenie (1.6) drewno palos
(1.1) poste, madero (1.2) mango (1.3) mástil
empalar palillo , palote echar un palo → wybzykać, przelecieć
palo ()
rzeczownik (1.1) słup, pal
palo ()
czasownik (1.1) umocnić palami
(1.1) pālō, pālāre, pālāvī, pālātum
palus
palo ()
rzeczownik (1.1) drzewo (1.2) drewno
palo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) słup, pal
aguzzarsi il palo sulle ginocchia → bicz na siebie kręcić