δεσπότης ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) despot (1.2) despota (władca absolutny) (1.3) biskup, metropolita (1.4) głowa domu, głowa rodu, głowa rodziny
(1) M10; również δεσποτάδες, δεσποτάδων
(1.2) άρχοντας (1.3) μητροπολίτης, αρχιερέας (1.4) οικοδεσπότης, νοικοκύρης
δέσποτας , δεσποτάτο , δεσποτεία , δεσποτικό , δεσποτίσκος , δεσποτισμός , Δεσπότης δεσπόζω, δεσποτεύω δεσπόζων, δεσποτικός δεσποτικά