groźba () ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd. (1.2) zagrożenie; coś, co zagraża

(1.1-2)

(1.1) Zbrodnią jest wymuszanie groźbą i szantażem podpisywania deklaracji o współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa – mówił ks. Jerzy Popiełuszko.

(1.1) groźba karalna

(1.1) pogróżka, zastraszenie, grożenie, straszenie (1.2) niebezpieczeństwo, zagrożenie, ryzyko

odgrażanie , zgroza grozić groźny, zagrożony, groźnie

angielski: (1.1) threat, menace białoruski: (1.1) пагроза , грозьба , прыстрашка ; (1.2) пагроза , небяспека bułgarski: (1.1) угроза , заплаха ; (1.2) заплаха czeski: (1.1) hrozba duński: (1.1) trussel ; (1.2) trussel esperanto: (1.1) minaco fiński: (1.?) uhka, uhkakuva francuski: (1.1) menace hiszpański: (1.1) amenaza , reto , jaque interlingua: (1.1) menacia kaszubski: (1.1) grozba łaciński: (1.1) minatio malgaski: (1.?) fandrahonana niderlandzki: (1.1) dreigement ; (1.2) dreiging niemiecki: (1.1) Drohung , Bedrohung ; (1.2) Bedrohung nowogrecki: (1.1) απειλή , φοβέρα portugalski: (1.1) ameaça rosyjski: (1.1) угроза , устрашение ; (1.2) угроза , опасность rumuński: (1.1) amenințare serbski: (1.1) пријетња , претња turkmeński: (1.1) haýbat ukraiński: (1.1) загроза ; (1.2) загроза węgierski: (1.1) fenyegetés włoski: (1.1) minaccia ; (1.2) minaccia