Cygan ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba narodowości cygańskiej (romskiej); rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna (2.1) gajówka w Polsce leżąca w gminie Lubochnia, w województwie łódzkim;
(1.1) (2.1)
(1.1) Stary Cygan siedział na stołku i grał na akordeonie.
(1.1) Rom; Ciawa
cygan , cygańskość , cygańszczyzna , Cyganiątko , Cyganeczka , Cyganicha , cyganeria , cyganienie , ocyganienie , cygański , Cyganówka , Cygany , Cyganki Cyganek Cyganka cyganić , ocyganić , wycyganić cygański cygańsko
Cygan swymi dziećmi świadczy • kowal zawinił, a Cygana powiesili • dla towarzystwa dał się Cygan powiesić
(1.1) Słowa „Cygan”, „Cyganka” posiadają neutralny wydźwięk i są powszechnie używane, chociaż nieco negatywny odcień nadają im stereotypowe odniesienia. Stosowane synonimiczne słowo „Rom”, jest określeniem poprawnym politycznie, ale stworzonym sztucznie pod koniec XX wieku i nie występuje w tradycji języka polskiego. Ze względu na to, że etnonim „Cygan” uległ procesowi apelatywizacji i stał się rzeczownikiem pospolitym o negatywnym znaczeniu i pejoratywnym zabarwieniu emocjonalnym, wprowadzono do polszczyzny ogólnej nazwę Rom, wywodzącą się z cygańskiego rom ‘człowiek’.
angielski: (1.1) Gypsy arabski: (1.1) نوري baskijski: (1.1) ijito białoruski: (1.1) цыган bułgarski: (1.1) циганин czeski: (1.1) Cikán duński: (1.1) sigøjner esperanto: (1.1) cigano francuski: (1.1) tsigane , manouche galicyjski: (1.1) xitano hiszpański: (1.1) gitano interlingua: (1.1) bohemo jidysz: (1.1) ציגײַנער litewski: (1.1) čigonas łaciński: (1.1) Zinganus łotewski: (1.1) čigāns niemiecki: (1.1) Zigeuner norweski (bokmål): (1.1) sigøyner portugalski: (1.1) cigano rosyjski: (1.1) цыган slovio: (1.1) Cigan słowacki: (1.1) Cigán turecki: (1.1) Çingene ukraiński: (1.1) циган węgierski: (1.1) cigány wilamowski: (1.1) Cejgon włoski: (1.1) zingaro , zigano , zingano , gitano