swołocz ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ktoś podły, zasługujący na pogardę (1.2) łobuz, drańGwara białostocka (1.3) zbiorowo o ludziach budzących odrazę swoim zachowaniem lub wyglądem
(1.1-2) (1.3) ;
(1.3) Uskarżał się na mgłę wokół Orly, która zmusiła go do podróżowania w towarzystwie różnego tałatajstwa i zuchwałej swołoczy.Adam Czerniawski, Narracje ormiańskie, 2003, Korpus Języka Polskiego
(1.1) bydlę, gad, gnida, łajdak, łachudra, łotr, kanalia, menda, padalec, plugawiec, skurczybyk, sobaka, szubrawiec, szuja (1.3) bydło, hołota, hultajstwo, menelstwo, tałatajstwo / tałałajstwo, tłuszcza
białoruski: (1.1) сволач , свалата rosyjski: (1.1) сволочь ukraiński: (1.1) сволота włoski: (1.1) gentaglia , marmaglia