wynalazek ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) coś, co wynaleziono;

(1.1)

(1.1) Potrzeba jest matką wynalazków. (1.1) Prawdopodobnie z każdym ważniejszym wynalazkiem ludzkości wiąże się nazwa, która początkowo była neologizmem.

(1.1) rewelacyjny / wiekopomny / genialny wynalazek

znajdka , wynalazczość , wynalazca , wynalazczyni wynaleźć wynalazczy

angielski: (1.1) invention arabski: (1.1) اختراع baskijski: (1.1) asmakizun, asmakari, asmakuntza białoruski: (1.1) вынаходніцтва , вынаходства czeski: (1.1) vynález dari: (1.1) اختراع duński: (1.1) opfindelse fiński: (1.1) keksintö, kuvitelma, sepitelmä francuski: (1.1) invention gruziński: (1.1) გამოგონება hiszpański: (1.1) invento interlingua: (1.1) invention jidysz: (1.1) אויסגעפֿינס kaszubski: (1.1) wënalôzk kataloński: (1.1) invenció łaciński: (1.1) inventio łotewski: (1.1) izgudrojums niderlandzki: (1.1) uitvinding niemiecki: (1.1) Erfindung norweski (bokmål): (1.1) oppfinnelse , oppfinning / norweski (nynorsk): (1.1) oppfinning nowogrecki: (1.1) εφεύρημα paszto: (1.1) ابداع perski: (1.1) اختراع portugalski: (1.1) invenção rosyjski: (1.1) изобретение szwedzki: (1.1) uppfinning turecki: (1.1) icat węgierski: (1.1) találmány włoski: (1.1) invenzione