gromnica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) świeca święcona w dzień Matki Boskiej Gromnicznej, 2 lutego, tradycyjnie zapalana przy umierających, zmarłych oraz podczas niektórych uroczystości kościelnych, jak też podczas burzy dla odwrócenia piorunów; ; (1.2) kij do biciaSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 297.
(1.1-2)
(1.1) Gromnica to świeca inna niż wszystkie. Jest ona związana z jednym z najstarszych świąt w chrześcijaństwie – Ofiarowaniem PańskimEdmund Skalski, Czy współczesnemu człowiekowi potrzebna jest gromnica?. (1.1) W domu gromnica zazwyczaj wisiała na ścianie, uwiązana na krzyż z palmą. (1.1) W czasie burzy moja babcia stawia w oknie zapaloną gromnicę. (1.1) Dawniej z zapaloną gromnicą obchodzono całe obejście, przyklękając na każdym progu i na każdym rogu, by złe moce nie miały dostępu do domu. (1.1) W dzień Matki Boskiej Gromnicznej święcone są gromnice.
(1.1) gromnica parafinowa / woskowa • poświęcona gromnica • blask gromnicy • święcić / zapalać gromnicę
(1.2) antypa, malaga
(1.1) świeca
grom , gromca , gromiciel , gromienie , gromkość , gromnicznik , gromniczność , gromnik , gromowość gromniczka gromić gromniczny, gromki, gromny, gromowy gromko, gromniczo, gromowo
gromnice w śniegu, wiosna jest w biegu, lecz gdy pogoda, dla wiosny zawoda
,
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Indeks terminów religijnych
angielski: (1.1) blessed candle czeski: (1.1) hromnice , hromnička esperanto: (1.1) altarkandelo hiszpański: (1.1) cirio (bendecido) słowacki: (1.1) hromničná svieca , hromnička , hromnica wilamowski: (1.1) grumnicałiht