parallel ()
,
rzeczownik (1.1) prosta równoległa (1.2) równoleżnik (1.3) odpowiednik, paralela przymiotnik (2.1) równoległy (2.2) podobny (2.3) równoczesny, równoległy przysłówek (3.1) równolegle czasownik przechodni (4.1) dorównywać
(1.1-3) parallel; parallels (4.1) parallel, parallelled / paralleled, parallelled / paralleled, parallels, parallelling / paralleling
(2.1) perpendicular
parallelism parallelly
parallel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) prosta równoległa (1.2) odpowiednik, paralela przymiotnik (2.1) równoległy (2.2) podobny, równoczesny, równoległy
(1) en parallel, parallellen, paralleller, parallellerne (2) parallel, parallelt, parallelle
(2.1) Et rektangel er karakteriseret ved at de 4 hjørner alle skal være vinkelrette (90 grader), og at de modstående sider er parallelle og parvis lige lange. → Prostokąt charakteryzuje się tym, że wszystkie jego 4 kąty muszą być proste (90 stopni) oraz tym, że przeciwległe boki są równoległe i są parami o równej długości.
parallelisme , parallelitet parallelisere parallelt
parallel ()
przymiotnik (1.1) równoległy (1.2) analogiczny, podobny, paralelny
parallel ()
przymiotnik (1.1) równoległy
Parallele
parallel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) równoleżnik
(1.1) en parallel, parallelen, paralleler, parallelerna
(1.1) meridian
zobacz też: geografia w języku szwedzkim