instynkt ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji (1.2) wrodzona zdolność żywych organizmów do złożonych, celowych działań, swoistych dla danego gatunku i ważnych dla przetrwania;
(1.1-2)
(1.1) Instynkt mówi mi, że czeka nas śmierć.CIVIL WAR - Zwiastun
(1.2) instynkt samozachowawczy / instynkt zachowawczy • instynkt macierzyński
(1.2) zdolność
instynktowość instynktowy, instynktowny instynktowo, instynktownie
, , → popęd wrodzony
angielski: (1.1) instinct arabski: (1.1) غريزة baskijski: (1.1) sen, instintu białoruski: (1.1) інстынкт ; (1.2) інстынкт bułgarski: (1.1) инстинкт ; (1.2) инстинкт duński: (1.1) instinkt ; (1.2) instinkt francuski: (1.1) instinct hiszpański: (1.1) instinto kataloński: (1.1) instint litewski: (1.1) instinktas norweski (bokmål): (1.1) instinkt ; (1.2) instinkt norweski (nynorsk): (1.1) instinkt ; (1.2) instinkt nowogrecki: (1.1) ένστικτο ; (1.2) ένστικτο portugalski: (1.1) instinto rosyjski: (1.1) инстинкт ; (1.2) инстинкт rumuński: (1.1) instinct słowacki: (1.1) inštinkt szwedzki: (1.1) instinkt ; (1.2) instinkt , drift ukraiński: (1.1) інстинкт ; (1.2) інстинкт węgierski: (1.1) ösztön włoski: (1.1) istinto